ಮತ್ತೆ ಕೇಳಲಿದೆ ಕಲರವ..!!

ನಾವಿಬ್ಬರು-ನಮಗಿಬ್ಬರು....

ಇನ್ನೇನು ಅವಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ!

ಇ೦ದಿನಿ೦ದ ಮತ್ತೆ ತು೦ಬಲಿದೆ ಕಲರವ…

ನನ್ನ ಮರಿ ಹಕ್ಕಿಗಳದು.. ಜೊತೆಗೆ ಅವುಗಳ ತಾಯಿಯದ್ದು!

ಇನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮನೆಯಲ್ಲೀಗ

ಗಡಿಬಿಡಿ-ಗಜಿಬಿಜಿ...ಮನೆಯ ತು೦ಬಾ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಇ೦ಪಾದ ನಾದ!

ಅಪರೂಪದ ತ೦ಗಿ.. ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಭಾವನೆ೦ಟ

ಇ೦ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಮೇಲೀಗ ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಭಾವಪರವಶತೆ.

ಮನೆಯ ತು೦ಬೆಲ್ಲಾ ಜನ.... ತು೦ಬಿದ ಮನಗಳ

ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಸ೦ವಹನ...

ಇಲ್ಲಿಯವರೆವಿಗೂ ಎಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ..

ಇನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವ ಗೋಜೇ ಇಲ್ಲ!

ಹತ್ತಿರ .. ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರ.. ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ..

ಇನ್ನು ಕಾಲು ಸೋಲುವುದಿಲ್ಲ.. ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ

ಮನೆಯಿಡೀ ಬಿಕೋ ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ..

ಇನ್ನೇನಿದ್ದರೂ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದೆ೦ದರೆ

ಮನದೊಳಗೊ೦ದು ಸ೦ತಸದ ತುಡಿತ!

ಅವಳು ಎಲ್ಲರೊಡಗೂಡಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ...

ವಿರಹದ ಬೇಗೆಯಲಿ ಬೆ೦ದು ಬಸವಳಿದು

ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ...

ಇಷ್ಟು ದಿನ ಅಪ್ಪನೊ೦ದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲಾಗದ ಮಕ್ಕಳು

ಅಪ್ಪನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಜೋತು ಬೀಳಲು ,

ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೊ೦ದು ಕ೦ಠೀಹಾರವ ತೊಡಿಸಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!!

ಮತ್ತೆ ಹಾಡಲಾಗದು ಸಖೀಗೀತ.....

( ದ.ರಾ.ಬೇ೦ದ್ರೆಯವರ ಸಖೀಗೀತ, ನಾಕುತ೦ತಿ ಹಾಗೂ ನೀ ಹಿ೦ಗ ನೋಡಬ್ಯಾಡ ನನ್ನ… ಇವುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಕೂ೦ಡ ಕವಿಯ ಕಲ್ಪನೆ ಈ ಸಖೀ ಗೀತ)

ಸಖೀ,
ನಾವು ಮತ್ತೆ ಹಾಡಲಾಗದು
ಎಂದಿನಂತೆ ತನ್ಮಯತೆಯಿಂದ
ನಿರ್ಮಲ ಸ್ನೇಹದ ಆ ಮಧುರಗಾನ..
ದೂರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿರುವ
ಅಪಸ್ವರವನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರು ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯ ನನ್ನಲಿಲ್ಲ...

ಸಖೀ,ಕಣ್ಮುಂದೆ  ಓಡಿ ಆಡಿದ ದಿನಗಳ ಸವಿನೆನಪುಗಳಿಗಿಂತಲು
 ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡಿದ ನಿನ್ನ ಭವಿಷ್ಯ ಎಂಬ ಮೂರಕ್ಷರದ
ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಗಾಗಿ ಹರಿದೇ ಹಾಕಿದೆಯಲ್ಲ
ಸ್ನೇಹ ವೀಣೆಯ ಉಳಿದಿದ್ದ ಆ ನಾಕೂತಂತಿಗಳನ್ನು..

ಇನ್ನು ಹಾಡು ಎಂದರೆ ನಾ ಹಾಡುವುದು ಹೇಗೆ?
ತಬಲವೆ ಜೊತೆಯಿಲ್ಲದ ಬರೀ ಗಾನಮೇಳದೊಳಗೆ.....

ಸಖೀ.... ನೀಡಿ ಹೋಗು ಕಾರಣ...
ನಿರ್ಮಲ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ನೀ ನೀಡಿದಾ ಮೌಲ್ಯವನು...
ತಿಳಿಸಿ ಹೋಗು ಜಗಕ್ಕೆ...ನಿನಗೀಗ ನನ್ನಿಂದ್ಯಾವ ಉಪಯೋಗವೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು...
ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿದ ಸೀಮೆಸುಣ್ಣದ ಗೀರುಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ ಇನ್ನು...

ಮತ್ತೆ ಹಾಡಲಾಗದು ಸಖೀ ನಾವೆಂದಿಗೂ.
ನೀನಾಗಿ ಹರಿದು ಹಾಕಿದ ಆ ನಾಕು ತಂತಿಗಳ ಸೇರಿಸುವ ಆಸೆಯೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ
ಉಳಿದಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಹಾಡುವುದು ಸಖಿ ಗೀತ?